6 Must do's in Mallorca - Dit deden wij met de kinderen

Mallorca met kinderen is eigenlijk geen uitdaging. Het is een relaxte trip, want met een huurauto geraak je overal op een aannemelijke tijd. We hebben met de auto een groot deel van het eiland verkend. Alleen het zuiden hebben we overgeslagen. Onze route werd anders geprioriteerd dan met Magaluf en consoorten. Mallorca is meer, véél meer dan die azuurblauwe zee en prachtige maar in de zomer veel te drukke baaien. Cala d’or, Cala Anguila of Cala Pi zijn adembenemend mooi, maar daarvoor waren we er op het verkeerde tijdstip. De openbare stranden in Mallorca zijn in de zomermaanden zo druk dat het er letterlijk koppenlopen is. Hoewel we eersteklas strandliefhebbers zijn, hebben we deze keer toch besloten om dat massatoerisme links te laten liggen. Welke hotspots je niet mag missen? Awel:
 

1. Sunset bij Torrent de Paréis

Op een dag kwamen we tegen zonsondergang aan in Sa Calobra. De foto’s die we gezien hadden van deze plek beloofden ons een kleine baai in een ruig decor, Torrent de Paréis. De 20 minuten durende wandeling is het helemaal waard, want in Sa Calobra zelf is helemaal  niks te zien. Hoewel het er overdag naar het schijnt wel druk kan zijn. Je komt dus best of vroeg in de voormiddag, of tegen zonsondergang. Reizen met kinderen was nog nooit zo idyllisch.
Ook hier geldt de anti-wagenziekteregel, want de weg ernaartoe is kronkelig en stijl, maar opnieuw met vergezichten, wow-factor 100.

 

2. Bootje huren in Alcudia

Laat het ons asjeblieft weten waar er in de zomermaanden rustige stranden zijn te vinden in Mallorca. Zo van die stranden waar je niet met je neus tussen de billen zit van de persoon die een rij voor je ligt, maar wij vonden die zoektocht er één van lange adem. Een andere aanpak drong zich op en we besloten om de afgelegen strandjes van op het water te ontdekken en huurden een bootje. Zo een waarvoor je geen vaarbewijs nodig hebt en je na een instructiemoment van 30 minuten klaar bent om zelf de wilde baren te trotseren. Spannend! We huurden ons bootje via Questheroes en dat bleek een topper, want hoewel we er kei veel zin in hadden, konden we onze zenuwen maar net onder controle houden. Nerveus glimlachend betraden we onze –onze!- boot voor de dag.
Het water was kraakhelder, de temperatuur ideaal en de sfeer top toen we ons vaartuig de eerste keer voor anker legden op zo’n twintig meter van de oever. Snorkelen, zwemmen, Ludovic die zijn drone voor het eerst boven water wilde testen… Herinneringen werden gemaakt, familiebanden nog wat versterkt. In alle eerlijkheid: dit was het hoogtepunt van ons verblijf. Varen met zo’n bootje bleek letterlijk kinderspel, want toen de golven wat gingen liggen, zette Bas zich vol zelfvertrouwen in de kapiteinsstoel en voer met ons het ruime sop tegemoet. All aboard! Elodie en ik vlijden ons ondertussen op het dek en genoten van het opspattende water. En liedjes zingen, dat ook. Maar daar zijn geen beelden van. Alleszins geen die geschikt zijn voor publicatie.

 

3. Port de Valldemossa

We vonden in het noorden een prachtige, rustige baai met een steenstrand. Je komt er enkel en alleen door een bergtop over te steken en de bijhorende haarspeldbochten te trotseren. Met een wagenziektegevoelige Elodie op de achterbank, vonden we dat wél een uitdaging. Gelukkig hielpen een kwart van de reispillen van de apotheek wonderwel. Port de Valldemossa ligt op een twintigtal minuten rijden van het bergdorp (-stad?) Valldemossa dat in een prachtige, groene vallei ligt. We lieten ons verleiden om even halt te houden en de hobbelige straten te gaan inspecteren. Tip; neem géén kinderkoets mee! De straten zijn een wirwar van steegjes en volgen het glooiende landschap. Wie haalt het in zijn hoofd om daar een buggy mét kind te gaan verder duwen? Juist ja, ikke dus. Die verkeerde inschatting kon uiteraard niet op tegen de leuke sfeer die hier hing. Bruisend, maar nog net niet te druk. Ideaal gezien kom je hier in de voormiddag een uurtje rondkuieren en rijdt je tegen de middag verder naar Port de Valldemossa. Daar kan je dan gezellig lunchen bij Es Port met zicht op de woelige zee. Het keienstrand bezorgt je dan achteraf nog zolang plezier als je zelf wilt. Tip: neem watersandaaltjes mee voor de kinderen. Het zal hun voetjes deugd doen.

 

4. Picknicken bij Es Pontas

We hebben een groot deel van het eiland doorkruist en manneke lief, wat een prachtige streek! Tijdens een van de ritten hielden we halt in Santanyi, de baai die hier ligt is vééééél te druk, maar wij waren er niet voor zon en strand. We zouden gaan picknicken en haalden halsoverkop wat brood, mozzarella, tomaten en een avocado in de supermarkt. De picknickplek die Ludovic had gezocht (en gevonden) viel in goede aarde. We hadden een plekje in de schaduw, met prachtig zicht op een prachtig natuurfenomeen: Es Pontas. Fan-tas-tische plek om je neer te vlijen op een deken en te genieten van de natuurpracht.

 

5. Slenteren door Palma

Toen we ’s morgens de gordijnen opentrokken en in plaats van een staalblauwe hemel, een dik wolkenpak boven de golf courts zagen hangen, wisten we dat het waarschijnlijk geen ideale dag was voor waterplezier. No problemo! Zoveel andere must do's op een eiland! We sprongen onze huurauto in en reden richting Palma. Wat is dat toch met Spaanse steden? Wij worden altijd instant verliefd op zowel hun looks als persoonlijkheid. Elke Spaanse stad zou onze perfecte blind date kunnen zijn. Warm, uitnodigende straatjes en gezellige boetiekjes. Al werd dat laatste me ontzegd door een zevenjarige met shopfobie. Reden genoeg om nog eens langs te gaan zeker? Leuke tip; aan de voet van de majestueuze kathedraal is er een klein speeltuintje. Ideaal om zeurende kinderen (of niet-zurende mag ook) mee om te kopen. De idyllische straatjes bevinden zich dan vooral tussen Plaça Major en de kathedraal. Prima slenteromgeving daar, al hebben die energieke kinderen daar vaak een ander idee over ;-)

 

6. Parels van hotels

Jaja, we hebben het weer gedaan: 1 bestemming, 2 hotels. Het ene niet ver van de hoofdstad Palma, het andere wat meer in het noorden tussen de graanvelden in een heel klein dorpje. Manneke, we hebben genóten! We hebben Mallorca verkend én ondertussen ook nog gerelaxt aan het zwembad, tapa’s gegeten en elkaars aandacht opgeëist zoals je dat alleen op vakantie kan. Kinders kunnen er wat van en af en toe mogen ze ook. Als het op hotel nog niet kan.

 Sheraton Arabella Golf Resort

Een golfresort, niet ver van Palma, dat zich volledig richt op gezinnen met kinderen. Dát vonden wij speciaal en dat wilden we dus wel eens zien. Dat ons dat wel eens zou kunnen bevallen, hadden we vorig jaar al gemerkt (lees onze blogpost over hotel Camiral). Waarom we het hotel zouden aanraden? Vooral omdat het een hotel is dat kinderen op een voetstuk zet, maar toch ook helemaal tegemoet komt aan de noden van de ouders. Er zijn drie zwembaden: één groot met meer dan voldoende plaats; geen gedrum of geruzie voor een plekje dus. Een kinderbad met glijbanen en een kinderjacuzzi (fancy!) en een baby-/peuterbadje. Ten tweede omdat er ’s avonds bij het eten een uitgebreide kindermenu is. En ten derde o.w.v. de prachtige ligging in het midden van het groen. We vonden dit hotel dank zij Little Guest Hotels Collection, een label dat inzet op de combinatie van luxe en family travel.

www.sheratonmallorcagolfhotel.com

Can Ribera by Zafiro

Het concept was totaal anders, het gelukzalige gevoel dat we kregen identiek. Een klein, splinternieuw boetiekhotel in Muró, gekenmerkt door smalle straatjes en felle buurtbewoners. We maakten kennis met het Spaanse temperament toen we ‘per ongeluk’ onze auto voor iemand zijn garage hadden geparkeerd. Woeps. Gelukkig heb ik als moeder van twee wel ervaring met nietszeggende tantrums en was ik geoefend in het negeren van driftbuien. Que? No comprendo. Glimlach. Hihi. Die glimlach had ik nog steeds bij me sinds ik de dag had doorgebracht aan het zwembad van Can Ribera. Helemaal boven op het dak. Het magistrale uitzicht krijg je er zomaar bij. Wij hadden besloten om onze zwembadtijd ’s ochtends al in te zetten. Dan was het alsof we het zwembad, de jacuzzi en de rust helemaal voor onszelf hadden. Want er waren geen andere gasten te bespeuren. Die gingen (terecht!) het kleine stadje en omgeving verkennen. Can Ribera dus, met haar romantische kamers en gezellig binnenplein. Het restaurant (onafhankelijk van het hotel) biedt een assortiment tapa’s, voor elk wat wils. Een aanrader!


Deze post bevat affiliate links
als je via een van deze links een hotel boekt, kost het je niks extra maar steun je wel ons werk.